Większość ludzi dba o prawdę.
Panie i panowie, Wspaniała Kate.
Ale również większość ludzi
po uprzedniej perswazji skłonna jest przymknąć na nią oko.
Na szczęście istnieją tacy, którzy są niebywale złaknieni prawdy.
Druga najmniejsza stolica Azji pod względem liczby mieszkańców?
Thimphu w Bhutanie.
Prawidłowa odpowiedź!
-Tutaj! -Prosimy o zdjęcie!
I muszę ich odnaleźć, nim będzie za późno.
Gratulacje, panie Washington.
ZWYCIĘZCA 76. EDYCJI OLIMPIADY GEOGRAFICZNEJ
Mogą być skromni lub uporczywi. Zachwycający…
lub lekko irytujący.
Z tego, co usłyszałam,
nowa współlokatorka źle spojrzała na panienkę Contraire.
Z naciskiem na „panienkę”!
Dostała współlokatorkę?
Są to jedyne osoby,
które mogą nas ocalić przed zjawiskiem znanym jako Zatrwożenie.
Za jej sprawą nasze umysły są codziennie atakowane
przez strach i niepokój.
Owi pasjonaci prawdy pochodzą z zaskakujących miejsc.
SIEROCINIEC
I z doświadczenia wiem,
że zazwyczaj są to dzieci.
TAJNE STOWARZYSZENIE NICHOLASA BENEDICTA
NA PODSTAWIE POWIEŚCI TRENTONA LEE STEWARTA
Zachowujemy się zbyt głośno, Muldoon?
Nie, skądże, Karl. Mogę czytać w każdych warunkach.
Jak tam książka?
Całkiem zacna.
„Zacna”? Słyszeliście?
To całkiem prosty wyraz.
Dlaczego jesteś taki dziwny?
Nie wiem.
Zaczniemy tamilski nieco wcześniej, Reynie?
Dobrze, panno Perumal.
Nie jesteś głodny? Nie dziwię się.
To… ser?
Chyba tak.
-Mogę się podzielić swoim lunchem. -Dziękuję, ale nie w tym problem.
Ostatnio jestem jakiś taki niespokojny.
-Taki się już budzę. -Też tak mam.
Każdego ranka wydaje mi się, że stanie się coś złego.
To Zatrwożenie.
Jakby wszystko się sypało i nikt nie mógł mi pomóc.
Wszyscy się boją.
I przygotowują na najgorsze.
A to nie pomaga, prawda?
-Wszyscy mówią tylko o tym. -No i jeszcze o wynikach w piłce wodnej.
No tak, zawsze mamy te wyniki.
Zawsze tak było?
Same złe wieści?
Nie tak to zapamiętałam.
Mam coś dla ciebie.
To test.
MASZ TALENT?
Zwycięzca otrzyma stypendium Akademii Boatwright.
-Naprawdę? -Zgadza się.
To najlepsza uczelnia, Reynie.
Wiem!
Trafiają tam przyszli artyści, naukowcy i dyplomaci.
Ale nie tacy jak ja.
Reynie.
Nie dostanę się tam, bo nie jestem nikim wyjątkowym.
Przeczytałeś każdą książkę z naszej biblioteki.
To mała biblioteka.
Biblioteka sierocińca.
Zasługujesz na dobrą edukację, Reynie.
I na towarzystwo dzieci, które cię akceptują.
Nie pozwól, by to miejsce cię powstrzymało.
Spróbujesz?
Myśli pani, że dam radę?
Tak.
SIEROCINIEC W STONETOWN
Nie włączałem światła, by nikogo nie obudzić.
Rozumiem.
Gotowy?
Przewiduje się liczne załamania rynkowe,
co zwiększy bezrobocie i przejęcia domów branych w hipotekę.
Zatrwożenie nie słabnie,
a ludzie muszą się przygotować na chaos w najbliższych miesiącach,
łącznie z całkowitym krachem…
Poradzisz sobie, skarbie.
Oslo, Paryż, Tokio, Waszyngton i… Anglia?
Gospodarka i poziom zanieczyszczenia powietrza…
-Jakby… -Nikt nie kierował tym krajem.
Nie stresuj się. Poradzisz sobie.
Pamiętaj, że to szansa dla nas wszystkich. Wszystko zależy od ciebie.
Wszystko gotowe.
Daj mi znać, gdy będzie po wszystkim, dobrze?
Dobrze.
Po zdaniu nie będziesz już mnie potrzebował.
Jeszcze nie zdałem.
-Nie wiem nawet, czy chcę… -Reynie.
Może darujmy to sobie i wracajmy.
Nie potrzebuję tego.
Reynie.
Nie ma nic złego we własnych ambicjach.
A teraz idź tam i bądź sobą.
Zobaczysz, to wszystko odmieni.
Czuję się, jakby to było pożegnanie.
Powodzenia, skarbie.
PAMIĘTAJ O PODPISANIU TESTU
Macie godzinę.
Możecie zaczynać.
Biorąc pod uwagę prędkość obu pociągów i odległość między nimi,
ile czasu minie, zanim się zderzą?
Minie 37 minut i cztery sekundy.
Ale biorąc pod uwagę ustandaryzowany rozkład jazdy
i modernizację systemów ostrzegawczych i hamulcowych,
możemy założyć, że do katastrofy jednak nie dojdzie.
Słoń i lama spadają z ogromnej wysokości.
Możesz uratować tylko jedno. Które zwierzę ocalisz?
Uratowałbym słonia, licząc, że lama spadnie na niego i przeżyje.
Prawda czy fałsz?
„Zazwyczaj mam rację”. „Mam wyimaginowanych znajomych”.
„Raczej nie czuję się pusty w środku”.
„Prawdziwa zmiana jest niemożliwa”.
„Ryby mnie irytują”.
Prawda.
Czy oglądasz telewizję?
Niezbyt.
Jesteś osobą odważną?
Chciałbym tak uważać.
CHCIAŁBYM TAK UWAŻAĆ
Odkładamy ołówki!
Odczytam teraz nazwiska dzieci, które przechodzą do drugiego etapu.
Wywołane osoby proszone są o przybycie do Monk Building do godziny 13.
Możecie mieć ze sobą jeden ołówek i gumkę.
Inaczej zostaniecie zdyskwalifikowani, co byłoby błogosławieństwem,
biorąc pod uwagę trudność kolejnego testu.
Tak?
A co, jeśli ołówek nam się złamie?
-Będą tam temperówki? -Tak.
W razie potrzeby będzie można poprosić o temperówkę.
Odczytam teraz listę.
Reynald Muldoon.
-Zaraz, co jest? -I nikt poza nim?
Moja matka się wścieknie!
WSZYSTKO MUSI SIĘ TERAZ ZMIENIĆ!
Trzeba być magikiem, by zdać ten test. Podobno jest znacznie trudniejszy.
O nie!
Zaczynamy za cztery minuty.
-Prosimy się wpisać. -Lecę!
O Boże.
Co za pech.
Nie masz dodatkowego, co?
Nie, wybacz. Kazano mi…
Zabrać tylko jeden, wiem.
A mój właśnie tam wpadł. Jak mogłam być tak głupia?
Marzyłam o Boatwright.
-Trzy minuty. -To był wypadek.
-Ostatnie wezwanie. -Co tu robisz?
Zaraz zaczynają.
Najpierw ci pomogę.
Jak chciałbyś go odzyskać?
Nie możemy się spóźnić.
Nie musimy go odzyskać.
Podzielimy się moim.
Zapewniali, że jest tam temperówka.
Jestem Rhonda Kazembe. Miło cię poznać.
Reynie Muldoon.
Jeśli masz gumkę, to szafa gra.
-Chodź. -Nie zdążyłam ci podziękować.
Nie ma za co. Szybko.
Będę miała najwyższy wynik.
-Powodzenia. -Nie rozumiesz.
Znam odpowiedzi.
Podziwiam motywację.
Po prostu siądź za mną.
Pokażę ci mój test. Będziesz mógł ściągnąć odpowiedzi.
Dlaczego miałbym…
O nie.
Dzięki, ale nie ma mowy.
Jak chcesz. Mam nadzieję, że wiesz, jaka jest stawka.
Oby tak było.
Nie zamykajcie!
ODZYWANIE SIĘ ZOSTANIE UZNANE ZA OSZUKIWANIE
Każde przyłapane na oszukiwaniu dziecko zostanie zmasakrowane.
Przepraszam, zdyskwalifikowane.
To długi i niezwykle trudny test.
Była mowa o odzywaniu się.
Tylko chrząknęłam.
I znów się odezwałaś. Zostajesz zdyskwalifikowana.
Tak?
W porządku.
Macie godzinę.
Musicie zastosować się do czterech wytycznych.
Po pierwsze: podpiszcie test.
Po drugie: przeczytajcie dokładnie pytania i odpowiedzi.
Po trzecie: zaznaczcie poprawną kółkiem. Po czwarte: oddajcie mi test.
Aby zdać test, trzeba poprawnie odpowiedzieć na wszystkie pytania.
Nawet najmniejszy błąd…
skutkuje oblaniem.
Grupa 5, zaczynamy.
To znaczy 4A.
Jeśli zrobi wam się słabo, pochylcie głowę między kolana.
Jeśli zamierzacie wymiotować, poproście o śmietnik.
O Boże, nie dam rady!
W 1885 roku Królestwo Serbii wypowiedziało wojnę Księstwu Bułgarii
po ogłoszeniu zjednoczenia w Płowdiwie, mieście którego półautonomicznego regionu?
A: Rumunii Zachodniej. B: Rumelii Wschodniej. C…
Skąd pochodzi wyka siewna i do jakiej należy rodziny?
Którymi trzema z wymienionych 50 ziół leczymy ukąszenia pająków skakunowatych?
Po pierwsze: podpiszcie test.
Po drugie: przeczytajcie dokładnie pytania…
Dziękuję.
Po drugie: przeczytajcie dokładnie pytania i odpowiedzi.
Zostało 15 minut!
Spór o Bregowo był pretekstem do wojny między Bułgarią a którym krajem,
kiedy Bułgaria i półautonomiczny region Rumelii Wschodniej
ogłosiły zjednoczenie w Płowdiwie w 1885 roku?
…po ogłoszeniu zjednoczenia w Płowdiwie,
mieście którego półautonomicznego regionu?
Rumelia Wschodnia? Odpowiedzi kryją się w pytaniach!
Mimo że pochodzi z Europy, wyka siewna z rodziny bobowatych…
Skąd pochodzi wyka siewna i do jakiej należy rodziny?
Którymi trzema z wymienionych 50 ziół leczymy ukąszenia…
…z liści banana rajskiego, wiązu czerwonego i krwawnika pospolitego…
Koniec! Proszę o testy.
Poczekajcie na sprawdzenie. Nie potrwa to długo.
Niezły z ciebie fioł, Reynard.
Nie wiem, co to znaczy.
To komplement.
Odczytam teraz listę osób, które zdały test.
Osoby, których nazwiska odczytam, mają zaczekać na dalsze instrukcje.
Reynard Muldoon.
To wszyscy. Życzę miłego dnia.
Powodzenia, młody.
W końcu pozbyliśmy się pozostałych.
Potrzeba było pączków, uścisków i tak dalej.
Jeszcze parę minut.
A ja też mógłbym dostać pączka?
-Jestem głodny. -Jesteś zrozpaczony?
Nie.
-Czujesz się podle? -Nie.
No właśnie.
Pani…
Przepraszam. Nie przedstawiła się pani.
Nic się nie stało. Masz pytanie albo komentarz?
Mógłbym skontaktować się z moją nauczycielką,
panną Perumal, aby się nie martwiła?
Całkiem uzasadnione pytanie.
Tu mamy czekać?
Tak mi powiedzieli, więc pewnie tak.
-Reynie. -Gąbek Washington.
-Pisałeś test? -Tak.
Chyba trafimy do Boatwright.
Tylko ty zdałeś w swojej grupie?
-Tak, co jest dziwne, bo… -Taka jedna dziewczyna oszukiwała?
-Skąd wiesz? -U mnie było tak samo.
Rhonda, prawda? Też niby zgubiła ołówek?
Tak, było mi jej bardzo żal! Czyli to był podstęp.
-Raczej test. -I podstęp.
Co jest z tobą?
Raczej z tobą.
Przed czym uciekasz?
Przed niczym. Miałem się tu udać.
-Ale dlaczego biegłeś? -Bo tak jest szybciej. Czysta logika.
Kate Wetherall.
-To Gąbek Washington. -Skąd ta ksywka?
Zapamiętuję wszystko, co przeczytam albo zobaczę.
Chłonę to jak gąbka.
W porząsiu. Zawsze chciałam mieć fajną ksywę.
Co powiecie na to? Kate „Wielka Maszyna Pogodowa” Wetherall.
Spoko, co nie?
Bez urazy, ale długo się to wypowiada.
No to mów szybciej.
Dobra, nieważne. Od dawna to forsowałam. Poczekajmy, aż naturalnie przylegnie.
-Po co to wiadro? -By coś w nim nosić.
-Pierwszy raz je widzisz? -Ale co nosić?
Latarkę, linę, żyłkę, sznur, klej, szklane kulki,
kalejdoskop, procę, magnes…
i scyzoryk.
Mam tu wszystko.
Poradzę sobie w każdej sytuacji.
Dziś rano jakaś dziwna dziewczyna upuściła ołówek prosto do studzienki.
Pomogłam jej. To tak, jakby była w łódce bez wiosła.
Fajnie by było mieć wiosło. Ale jest za duże.
-Ale gdyby było składane? -Pomogłaś Rhondzie odzyskać ołówek?
Oczywiście.
Choć ciężko by było go wydobyć przez tak wąską kratkę
-bez mojego wiadra. -Wierzę.
Skąd wiesz, jak miała na imię?
-Mieliśmy identyczną sytuację. -To chyba część testu.
Oczywiście, że tak. Załapałam to po paru sekundach.
Ja nawet szybciej. Jestem Krista. Miło poznać konkurencję.
-Miło cię poznać, Krista. -Przyjemność po waszej stronie.
-To chyba nie… -Uwierz mi na słowo.
To Dewey.
To już wszyscy, którzy zdali?
Ja nie zdałam.
Myślę, że zawaliłam każde pytanie.
Pomogłam tamtej pani uciec przed wkurzonymi rodzicami.
Wywołałam drobny i kontrolowany pożar. Nikt nie ucierpiał.
Powiedziała, bym tu przyszła.
Wszyscy już są? Zapraszam do sali 7B.
Korytarzem i później w prawo.
Kolejny test czeka za tymi drzwiami. Będziecie wchodzić pojedynczo.
Stosujcie się do poleceń.
Będę was pilnował.
A jakieś przywitanie?
Dzień dobry.
Jestem Milligan.
Krista.
-Ty pierwsza. -Wiadomo.
PRZEJDŹ NA DRUGĄ STRONĘ BEZ STAWANIA NA CZARNYCH LUB BIAŁYCH KWADRATACH.
O nie.
To znaczy?
To zwyczajnie niewykonalne.
To z pewnością jakiś podstęp. Dlatego odmawiam.
Możesz wracać do domu.
Co?
Możesz już iść.
Nie!
Następna osoba.
PRZEJDŹ NA DRUGĄ STRONĘ BEZ STAWANIA NA CZARNYCH LUB BIAŁYCH KWADRATACH.
Po prostu przeszedłeś?
Było tam napisane: „bez stawania na kwadratach”.
Wszystkie płytki miały większą długość niż szerokość.
Czyli to nie kwadraty, tylko prostokąty.
Wszyscy zdaliście. Chodźcie ze mną.
Idziemy na dół.
-Po co tam idziemy? -To będzie ostatni test.
To przynajmniej miły kanał.
No, powiedzmy, że ujdzie.
-W nocy znów miałem atak paniki. -To już chyba codzienność.
-Jakby nikt już niczym nie kierował. -Święta racja.
Wyjmę całą kasę z banku.
Zauważyłem coś.
-Smród? Słabą widoczność? Ryzyko zalania? -To też, ale nie w tym rzecz.
Ani razu nie wspomnieli o stypendium ani Akademii Boatwright.
To faktycznie dziwne, że aplikanci muszą chodzić kanałami.
To Akademia Boatwright?
Poczekajcie tutaj na mnie.
Co teraz?
Pozwolili wam zadzwonić do rodziców?
To oznaka słabości.
Ja powiedziałem swoim, by na to nie czekali.
Ja moim też.
A ty, Kate?
Nie mam do kogo zadzwonić.
Matka zmarła, gdy byłam mała. Ojciec uciekł, gdy miałam trzy lata.
Rany, spokojnie. Praktycznie ich nie pamiętam.
W ogóle?
No, mam jedno wspomnienie.
Niedaleko naszego domu był staw zasilający młyn.
Tata zabrał mnie tam, bym popływała.
Miałam trzy lata i już dobrze pływałam.
Bawiłam się do upadłego.
Nie potrafię przypomnieć sobie jego twarzy.
Pamiętam, jak wyciągnął mnie z wody.
Miał silne ramiona. Czułam na sobie promienie słońca.
Zapytałam, czy tu wrócimy. Odpowiedział: „Jasne, Kociaku!”.
Tak mnie zawsze nazywał.
Ale odszedł, a ja trafiłam do sierocińca.
-Straszne. -To było dawno temu.
I świetnie było mi w cyrku.
-Cyrku? -Tak.
Uciekłam i dołączyłam do cyrku.
Przez parę lat sporo się nauczyłam i poznałam wiele osób.
A potem dowiedziałam się o teście i postanowiłam spróbować.
Tęsknisz za tatą?
Niby dlaczego?
Porzucił mnie.
Wolałabym wrócić do słoni i klaunów.
A co z tobą?
Rozumiesz mnie.
To widać.
Nigdy nie poznałem rodziców, więc niby nie tęsknię za nim, ale…
Ale ogólnie tęsknisz?
Moi mnie kochają.
Jestem ich cudem.
Wróciłem.
Zaczynamy.
To biuro przyjęć?
Nie wiem.
-Wszystkie pokoje są takie same. -Aleś bystry.
To było nieuprzejmie. Powinieneś przeprosić.
Witajcie, dzieci.
Rhonda?
-Nadal tak się nazywam. -Oszukałaś nas.
-Taka praca. -Nie jesteś dzieckiem.
Skądże.
Oto ostatni etap.
Macie pięć minut, by wyjść z labiryntu, dotrzeć do schodów
i zadzwonić dzwonkiem na górze.
Powinno wam się to udać z zamkniętym oczami.
Pamiętajcie jednak,
że przyjmiemy tylko pierwszą trójkę, która zadzwoni.
Zaczniecie z różnych pomieszczeń.
Możecie ruszać, gdy usłyszycie dzwonek.
Jeden, dwa, trzy, cztery, pięć, sześć, siedem, osiem, dziewięć, dziesięć.
Jeden, dwa, trzy, cztery…
Ślepy zaułek. Jeden, dwa…
I karate!
Powinno wam się to udać z zamkniętym oczami.
Alfabet Braille’a.
Gąbek!
Co robisz? Miałeś przewagę.
-Wrzeszczałeś. -No, bardziej krzyknąłem.
-Wystarczyło. Jesteś cały? -Chyba tak.
-Dewey… -Idź. Zostało 15 sekund.
Nie.
Pięć minut i dziesięć sekund.
Tylko Dewey zmieścił się w czasie.
Polecam ćwiczyć.
Kate była na czas, ale nie zadzwoniła.
Uznałam, że na was poczekam.
Dobra robota. Dewey, Milligan zabierze cię do domu.
Co? Była mowa o pierwszej trójce.
I pierwsza trójka właśnie użyła dzwonka.
Chyba że zrobiłeś to z kimś?
-To niesprawiedliwe! -Być może.
Mój prawnik się do was odezwie.
Zasypie was pozwami!
Gratuluję. Wszyscy zdaliście.
To koniec testów?
Zgadza się. Wybraliśmy cały zespół.
Co jest za drzwiami?
Jeden z najwybitniejszych etyków, moralistów i naukowców naszych czasów.
Pan Benedict.
Pan Nicholas Benedict!
Witajcie! Gratulacje!
O nie, myślałem, że mnie widać.
Gotowe. Witajcie.
To o mnie mowa.
-Dzień dobry. -Witajcie.
Reynie, Gąbek i Kate.
Cieszę się, że tu dotarliście. Zapraszam.
Chodźcie.
Usiądźcie sobie tutaj.
Wyglądacie na głodnych. Na pewno byście coś zjedli.
-Chętnie. -Numer Dwa.
To jej ulubione owocowe skórki. Niebo w gębie.
Polecam ananasa.
-Mamy tylko korę. -Nie jedzcie tego.
-Dzięki. -Bez obaw.
Gdy zjawi się czwarta osoba, załatwimy formalności i będziemy ucztować.
-Czwarta osoba? -Tak, ostatni członek zespołu!
-Oby to nie był Dewey. -Nie, to nie on.
Jak określić tę osobę? Jest o wiele lepsza w wielu kwestiach.
I o wiele gorsza w paru innych.
Co za rudera. Śmierdzi tu jajem.
Ale tu obrzydliwie.
No i mamy komplet.
Moi drodzy, poznajcie Constance Contraire.
Choć może to on tak cuchnie.
Słyszałeś o szczoteczkach do zębów?
Wcześniej nigdzie jej nie widzieliśmy.
No to widzicie teraz.
Constance przeszła dzisiejsze testy w nieco mniej konwencjonalny sposób.
OGARNIJCIE SIĘ
I niczego nie żałuję.
To co tu robi, skoro nie zdała żadnych testów?
„To co tu robi, skoro nie zdała żadnych testów?”
-Niemiła z ciebie osóbka. -Spokój.
Ale wiedz, Gąbek, że są jedne testy i drugie.
Jedne zasady i drugie.
Dla takich ciołków jak wy.
Panie Benedict.
-Nie tę. Odradzam. -Lubi ją.
-Jak długo? -Parę sekund.
Mam narkolepsję typu 1 i katapleksję.
To dość ciężki przypadek.
Napady wywołują ekstremalne sytuacje.
Skrajne emocje, głównie te pozytywne.
Czasami kosmiczne absurdy albo dobre puenty.
No i Constance.
Ten wzór nie jest przypadkowy.
Uspokaja mnie.
Tylko ja mam odwagę powiedzieć, że to niebywale dziwne?
Owszem.
Długo czekałem, by w końcu to powiedzieć.
Wszyscy powinniście być z siebie dumni.
W pełni zasługujecie, by dołączyć do Akademii Boatwright.
Niestety żadne z was tam nie trafi.
-Co? -To był fortel.
-Kłamstwo! -Fortel.
-Dlaczego nas pan okłamał? -Czy tam sfortelował?
-Spokojnie. -Zawsze jest jakiś haczyk!
-Co tu robimy? Jak wygląda prawda? -Reynie.
Wspaniałe pytanie.
Pozwolę sobie też o coś zapytać.
Co was wszystkich łączy?
Zdaliśmy wasze nudne testy.
Wszyscy jesteśmy sami.
Tak.
Ale najważniejsze, że posiadacie pewną zaletę,
której próżno szukać u większości społeczeństwa.
Jaką zaletę?
Empatię.
Dostrzegacie innych.
Dbacie o innych.
I kochacie prawdę.
I uważam, że jako jedni z niewielu jeszcze ją dostrzegacie.
Dzięki temu możecie oprzeć się dezinformacji,
którą jesteśmy codziennie karmieni.
I owszem, byliście sami, Reynie. Ale spójrzcie na siebie teraz!
Ja tam widzę strach.
I zero wyczucia mody.
Jesteście zespołem.
Chcemy, byście podjęli się misji.
Ryzykownej misji pod przykrywką.
Misji, którą zrealizować mogą wyłącznie dzieci.
Drużyna dzieci.
Uwierzcie, że nie przychodzi mi to łatwo.
Ani trochę. I w każdej chwili możecie odejść.
Ale uważam, że jeśli nic nie zrobimy, będziecie w większym niebezpieczeństwie.
Naprawdę chciałem dostać się do Boatwright.
Wiem. Przykro mi.
Podobno mają świetny wydział naukowy.
Bez dwóch zdań.
Czyli okłamałeś nas, bo potrzebujesz paru bystrych sierot,
które wyślesz na groźną misję.
Rozumiem.
-Miejmy nadzieję, że nie tak groźną. -No to wyrzuć tto z siebie.
Co się dzieje?
To się dzieje.
Zatrwożenie prowadzi do…
Zatrwożenie. Z pewnością o nim słyszeliście.
-Pewnie. -Oczywiście.
Jestem przekonany, że to zjawisko, które może zniszczyć nasze społeczeństwo,
to fikcja stworzona przez jedną osobę.
Tylko jedną.
-Kogo? -Nie wiemy. Ale ten…
-Wstrętny podszczuwacz. -Właśnie. Kto?
-Podszczuwacz. -Dobrze. Działa on w cieniu.
No to jak to wszystko robi?
Wysyłając tajemne i niewykrywalne wiadomości,
które mają nas dekoncentrować, straszyć i dzielić.
I tworzy on system idealny.
Który co będzie robił?
Umożliwi masową hipnozę,
co pozwoli nadawcy na dosłownie wszystko.
Skąd pewność, że mówi pan prawdę?
Nie macie jej. Dopiero się poznaliśmy. No i spójrzcie na siebie.
Jesteście bystrymi i wrażliwymi dziećmi. Macie prawo wątpić w to, co mówię.
Ale liczę, że potraficie już rozpoznać prawdę
i dbacie o nią na tyle, by zacząć działać.
Proszę, wysłuchajcie mnie.
Jesteście nam potrzebni.
Wiem, że świat sprawił, że czuliście się niechciani,
porzuceni i wściekli, ale teraz was potrzebuje.
I to desperacko.
Świat jeszcze o tym nie wie, ale wasze talenty mogą nas ocalić.
I choć może nigdy was nie docenić, ja dostrzegam waszą wyjątkowość.
Dostrzegam nadzieję.
I nawet jeśli nie zechcecie wybrać się na tę misję,
to i tak będę czuł się zaszczycony,
mogąc poznać tak wspaniałe dzieci.
Dziękuję za wasz czas.
Jesteśmy potrzebni?
Tak.
Co się dzieje? Co to za alarm?
Wygląda na to, że wasza misja rozpoczęła się nieco przedwcześnie.
Napisy: Krzysiek Igielski